دانستنیهای کامپیوتر و موبایل
دانستنیهای کامپیوتر و موبایل دانستنیهای روز -فهرست دفاتر خدماتی سراسر کشور کدهای ایرانسل-همراه اول
آشنایی باساختار آدرسهای اینترنتی
2010/1/21 9:24
تقریباً برای انجام هر كاری در اینترنت نیاز به یك نوع از انواع آدرس های اینترنتی است. برای email فرستادن لازم است آدرس الكترونیكی طرف مقابل را بدانیم، برای مشاهده وب سایت یك شركت نیز باید آدرس و بی آن را بدانیم و...
به این ترتیب نیاز به آشنایی یا ساختار آدرسهای اینترنتی مشخص می شود چرا كه با دانستن منطقی كه در پشت این آدرسهای اینترنتی وجود دارد احتمال اشتباه كمتر پیش خواهد آمد حتی اگر طرف مقابل اشتباه كرده باشد؛ مثلاً در آدرسهای اینترنتی هیچگاه بین قسمتهای مختلف فاصله وجود ندارد. پس از این پس حتی اگر در جایی آدرسی دیدید كه در بین قسمتهای مختلف آن فاصله وجود دارد، متوجه باشید اشتباه در كجاست و آدرس را تصحیح كنید.
در قرارداد ارتباطی اینترنت (Protocol- IP Internet) از اطلاعات مربوط به آدرس های اینترنتی، برای ارسال داده ها از یك كامپیوتر دیگر استفاده می شود. هر آدرس IP بر روی اینترنت شامل چهار سری عدد است كه با نقطه از یكدیگر جدا می شوند- مثل44/53/187/64 هر كدام از این اعداد می توانند بین 0تا 255 متغیر باشند.
برای كامپیوتر فرقی نمی كند با عدد كار كند و یا با حروف، ولی برای ما كار با حروف راحت است چرا كه به خاطر سپردن آن ساده تر است. مشكل دیگری كه ممكن است پیش بیاید آن است كه ممكن است آدرس های IP ی یك سرور به دلایل فنی تغییر كند. مطلع شدن از این تغییر همیشه امكان پذیر نیست.
شركت SUN Microsystems سیستم نامگذاری (System Domain Name DNS) را اوایل دهه هشتاد میلادی به عنوان روش ساده تری برای ارتباط با آدرس ها گسترش داد كه ساختار فعلی آدرس دهی در اینترنت نیز به همین شكل است. در این ساختار هر سایت با یك آدرس حرفی مشخص می شود كه در این سیستم به IP ها تبدیل می شوند.DNS سلسله مراتبی از domain ها را كه در واقع گروهی از كامپیوترهای بر روی اینترنت هستند پایه ریزی می كند.
DNS به هر كامپیوتر روی شبكه یك آدرس اینترنت با نام domain می دهد كه به جای اعداد از حروف، كلمات و علامات قابل تشخیص استفاده می كند.Domain هایی كه در سطح بالای هر سلسله قرار دارند، فقط لیست ها و آدرس های domain های یك مرحله پایین تر از خود را دارند. به این ترتیب هر كامپیوتر بر روی شبكه یك آدرس اینترنتی می گیرد.DNS همچنین به كامپیوترهای متصل به اینترنت كمك می كند email خود را با تبدیل آدرس اینترنتی متنی به معادل عددی اش، به مقصد مورد نظر برساند.
یك آدرس اینترنتی از دو قسمت مهم كه به وسیله علامت@(at sign) از هم جدا شده اند تشكیل شده است.
مثال زیر نمونه ای از یك آدرس اینترنتی است:
Iranistitute.org @internet
قسمت اول آدرس ( سمت چپ علامت@ نام كار براست كه معمولاً اشاره به شخص یا بخشی دارد كه صاحب آن account است. قسمت دوم آدرس ( سمت راست علامت@ نام میزبان یا نام domain ی است كه نشان دهنده كامپیوتر بخصوصی است كه شخص از آنجا اشتراك اینترنت و یا host را گرفته است.
منتهی الیه سمت راست بخش domain در آدرس، نشان دهنده بزرگترین domain ی است كه شخص از آن جا آدرس دارد. رایج ترین domain كنونی در سطح دنیاcom. است كه مخففcommercial و به معنی سایت های تجاری است. البته com دیگر این معنی را از دست داده است و ممكن است هر كسی و به هر نحوی از آن استفاده كنند (مثل Iavasani.com) در رده های بعدی org. وnet قرار دارند كه به ترتیب مخفف organization (به معنی موسسه" وnetwork (به معنی شبكه) هستند در كنار این domain ها كه بدون محدودیت جغرافیایی عرضه می شوند و گرفتن آنها بسیار راحت استdomain های دیگری وجود دارند كه در اختیار گرفتن آنها تابع مقررات خاصی است. از جمله مقررات این domain ها آن است كه آن شخصیت حقیقی یا حقوقی در چارچوب جغرافیایی آن كشوری كه domain مربوط به آن است، فعالیت كند. این domain ها كه معمولاً دو حرفی هستند مخفف كشوری اند كه نماینده آن هستند. مثلاً ir مربوط به ایران،jp مربوط به ژاپن، uk مربوط به انگلیس،Cn مربوط به چین و ...
همانطور كه در ابتدا اشاره شد در مورد آدرس های اینترنتی نكاتی وجود دارد كه دانستن آنها به بهتر استفاده كردن آن منجر می شود، كه برخی از آنها در زیر آورده می شود:
• استفاده از حروف كوچك و بزرگ، تاثیری در كاربرد مورد نظر شما در اینترنت نخواهد داشت. ولی آن چه در اینترنت رایج است استفاده از كاراكترهای كوچك است.
• در آدرس های اینترنتی تنها اجازه استفاده از علامت خط تیره وجود دارد و مشخصاً حق استفاده از ویرگول و فاصله (space) وجود ندارد.
• در انتخاب اسم كاربری(username) و اسم domain به كوتاه و معنا داشتن عبارت انتخابی دقت كنید. این كار به حافظه سپردن آدرسemail وsite web شما را برای دیگران راحت ترمی كند
به این ترتیب نیاز به آشنایی یا ساختار آدرسهای اینترنتی مشخص می شود چرا كه با دانستن منطقی كه در پشت این آدرسهای اینترنتی وجود دارد احتمال اشتباه كمتر پیش خواهد آمد حتی اگر طرف مقابل اشتباه كرده باشد؛ مثلاً در آدرسهای اینترنتی هیچگاه بین قسمتهای مختلف فاصله وجود ندارد. پس از این پس حتی اگر در جایی آدرسی دیدید كه در بین قسمتهای مختلف آن فاصله وجود دارد، متوجه باشید اشتباه در كجاست و آدرس را تصحیح كنید.
در قرارداد ارتباطی اینترنت (Protocol- IP Internet) از اطلاعات مربوط به آدرس های اینترنتی، برای ارسال داده ها از یك كامپیوتر دیگر استفاده می شود. هر آدرس IP بر روی اینترنت شامل چهار سری عدد است كه با نقطه از یكدیگر جدا می شوند- مثل44/53/187/64 هر كدام از این اعداد می توانند بین 0تا 255 متغیر باشند.
برای كامپیوتر فرقی نمی كند با عدد كار كند و یا با حروف، ولی برای ما كار با حروف راحت است چرا كه به خاطر سپردن آن ساده تر است. مشكل دیگری كه ممكن است پیش بیاید آن است كه ممكن است آدرس های IP ی یك سرور به دلایل فنی تغییر كند. مطلع شدن از این تغییر همیشه امكان پذیر نیست.
شركت SUN Microsystems سیستم نامگذاری (System Domain Name DNS) را اوایل دهه هشتاد میلادی به عنوان روش ساده تری برای ارتباط با آدرس ها گسترش داد كه ساختار فعلی آدرس دهی در اینترنت نیز به همین شكل است. در این ساختار هر سایت با یك آدرس حرفی مشخص می شود كه در این سیستم به IP ها تبدیل می شوند.DNS سلسله مراتبی از domain ها را كه در واقع گروهی از كامپیوترهای بر روی اینترنت هستند پایه ریزی می كند.
DNS به هر كامپیوتر روی شبكه یك آدرس اینترنت با نام domain می دهد كه به جای اعداد از حروف، كلمات و علامات قابل تشخیص استفاده می كند.Domain هایی كه در سطح بالای هر سلسله قرار دارند، فقط لیست ها و آدرس های domain های یك مرحله پایین تر از خود را دارند. به این ترتیب هر كامپیوتر بر روی شبكه یك آدرس اینترنتی می گیرد.DNS همچنین به كامپیوترهای متصل به اینترنت كمك می كند email خود را با تبدیل آدرس اینترنتی متنی به معادل عددی اش، به مقصد مورد نظر برساند.
یك آدرس اینترنتی از دو قسمت مهم كه به وسیله علامت@(at sign) از هم جدا شده اند تشكیل شده است.
مثال زیر نمونه ای از یك آدرس اینترنتی است:
Iranistitute.org @internet
قسمت اول آدرس ( سمت چپ علامت@ نام كار براست كه معمولاً اشاره به شخص یا بخشی دارد كه صاحب آن account است. قسمت دوم آدرس ( سمت راست علامت@ نام میزبان یا نام domain ی است كه نشان دهنده كامپیوتر بخصوصی است كه شخص از آنجا اشتراك اینترنت و یا host را گرفته است.
منتهی الیه سمت راست بخش domain در آدرس، نشان دهنده بزرگترین domain ی است كه شخص از آن جا آدرس دارد. رایج ترین domain كنونی در سطح دنیاcom. است كه مخففcommercial و به معنی سایت های تجاری است. البته com دیگر این معنی را از دست داده است و ممكن است هر كسی و به هر نحوی از آن استفاده كنند (مثل Iavasani.com) در رده های بعدی org. وnet قرار دارند كه به ترتیب مخفف organization (به معنی موسسه" وnetwork (به معنی شبكه) هستند در كنار این domain ها كه بدون محدودیت جغرافیایی عرضه می شوند و گرفتن آنها بسیار راحت استdomain های دیگری وجود دارند كه در اختیار گرفتن آنها تابع مقررات خاصی است. از جمله مقررات این domain ها آن است كه آن شخصیت حقیقی یا حقوقی در چارچوب جغرافیایی آن كشوری كه domain مربوط به آن است، فعالیت كند. این domain ها كه معمولاً دو حرفی هستند مخفف كشوری اند كه نماینده آن هستند. مثلاً ir مربوط به ایران،jp مربوط به ژاپن، uk مربوط به انگلیس،Cn مربوط به چین و ...
همانطور كه در ابتدا اشاره شد در مورد آدرس های اینترنتی نكاتی وجود دارد كه دانستن آنها به بهتر استفاده كردن آن منجر می شود، كه برخی از آنها در زیر آورده می شود:
• استفاده از حروف كوچك و بزرگ، تاثیری در كاربرد مورد نظر شما در اینترنت نخواهد داشت. ولی آن چه در اینترنت رایج است استفاده از كاراكترهای كوچك است.
• در آدرس های اینترنتی تنها اجازه استفاده از علامت خط تیره وجود دارد و مشخصاً حق استفاده از ویرگول و فاصله (space) وجود ندارد.
• در انتخاب اسم كاربری(username) و اسم domain به كوتاه و معنا داشتن عبارت انتخابی دقت كنید. این كار به حافظه سپردن آدرسemail وsite web شما را برای دیگران راحت ترمی كند
نوشته شده توسط فلاحتي
| لینک ثابت |
